Zmiany w adopcji zagranicznej

dodany: autor: Agnieszka Kęsek Komentarze 0
rodzina wspólnie

W Polsce każdego roku za granicę adoptowanych było około 300 dzieci. To dużo, czy mało? Mało w skali ilości maluchów, które ciągle czekają na dom, ale bardzo dużo dla tych, które znalazły kochające rodziny za granicą. Niedawno padła kontrowersyjna decyzja Ministerstwa Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej o ograniczaniu zagranicznych adopcji. Skąd się wzięła i jakie są jej konsekwencje?

Ograniczenie adopcji zagranicznych

Ministerstwo Pracy, Rodziny i Polityki społecznej chce ograniczenia ilości adopcji (http://staraniowy.pl/uzdrawiajace-domy-adopcja-szansa-na-dobre-zycie/) zagranicznych.

W jaki sposób wprowadziło swój zamiar w życie? Ograniczając liczbę ośrodków, które zajmują się tą problematyką. Od niedawna (konkretnie – 17 stycznia 2017 roku) uprawnienia do zajmowania się zagranicznymi adopcjami mają tylko dwie katolickie placówki. Jedna z nich to Katolicki Ośrodek Adopcyjny znajdujący się w Warszawie (doświadczony w kwestii tego typu adopcji), a drugi – Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy w Sosnowcu (nie posiada doświadczenia).

Uprawnienia straciły natomiast dwa ośrodki w Warszawie. Jeden z nich – Krajowy Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, który działał blisko 30 lat, prawdopodobnie będzie musiał zostać zlikwidowany. Drugi to Wojewódzki Ośrodek Adopcyjny przy Mazowieckim Centrum Polityki Społecznej z dwudziestoletnim doświadczeniem w adopcjach zagranicznych.

Skąd taka decyzja?

Powodem jest oczywiście chęć ograniczenia zagranicznych adopcji, a więc niechęć do „oddawania” polskich obywateli za granicę. Polskie dzieci mają być wychowywane przez polskie rodziny, a polska kultura nie może być „rozmywana”.

Adopcje międzynarodowe pozbawiają każdego roku ok. 280 – 300 dzieci możliwości dorastania w kraju ojczystym. Adoptowane dzieci, wychowywane poza granicami kraju, bardzo szybko tracą związki  z kulturą i językiem polskim i jedynie od wrażliwości nowych rodziców zależy, jak silnie i jak długo podtrzymywana będzie więź emocjonalna z Polską – można przeczytać w oficjalnym stanowisku Ministerstwa Rodziny. Innym argumentem, jakie podaje, jest rzekome częste rozdzielanie rodzeństw podczas adopcji międzynarodowych.

Zarzutem w stronę adopcji zagranicznych był też brak kontroli nad późniejszym losem dzieci. Faktycznie, w polskim prawie nie ma regulacji, które to umożliwiają, jednak polskie ośrodki adopcyjne pozostawały w kontakcie z tymi zagranicznymi oraz zawierały z nimi umowy o współpracy. Nie jest więc tak, że dziecko wyjeżdża do nowego domu i wieść o nim lub o niej ginie.

Jakie dzieci adoptowano za granicę?

Adopcje zagraniczne często dotyczyły tych dzieci, na które w Polsce nie chciała się zdecydować żadna rodzina adopcyjna. Były to dzieci chore, niepełnosprawne albo starsze, np. nastolatki. Dzięki adopcjom zagranicę, dostawały szansę na kochający, ciepły dom.

Nie jest też tak, że dzieci zostawały oddawane do zagranicznych rodzin od razu. Najpierw szukano im domów w Polsce, a adopcja do innego kraju była ostatnią deską ratunku.

Dziecko z innego kraju

A co, jeśli odwrócimy sytuację? Co, jeśli to polska para będzie chciała adoptować dziecko będące obywatelem  innego kraju? Procedura zagranicznej adopcji jest dość długa i zawiła. W pierwszym etapie przypomina jednak tę dotyczącą adopcję dziecka z Polski.

  • Para musi zgłosić się do lokalnego ośrodka adopcyjnego.
  • Odbywa się wywiad środowiskowy, badania psychologiczne.
  • Należy przygotować odpowiednie dokumenty, m.in. wniosek, odpisy aktów urodzenia, odpis aktu małżeństwa, poświadczenie obywatelstwa, oświadczenie o niekaralności, o zarobkach, dokumentacja medyczna…
  • Kwalifikacji dokonuje jeden z uprawnionych ośrodków zajmujących się adopcją międzynarodową.
  • Dokumentacja ląduje u odpowiedniego polskiego organu centralnego ds. adopcji zagranicznych, czyli w Departamencie Polityki Rodzinnej Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.
  • Na adopcję muszą wyrazić zgodę organy obydwu państw.
  • Dziecko powinno mieć zgodę na opuszczenie swojego kraju i zgodę na stały pobyt w kraju adopcyjnych rodziców.
  • O adopcji zagranicznej decyduje sąd rodzinny.
Twoja ocena: 12345
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: Niepłodność

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki