Zaburzenia miesiączkowania

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
dreamstime_938808

Najogólniej możemy je podzielić na: brak miesiączki, skąpe, rzadko występujące krwawienia oraz zbyt obfite krwawienia miesiączkowe. Każda z powyższych dolegliwości wymaga skonsultowania się z lekarzem, ponieważ może być skutkiem innych poważnych nieprawidłowości zachodzących w organizmie.

Zaburzenia miesiączkowania

W związku z krwawieniem miesiączkowym można zauważyć następujące zaburzenia:

  • brak miesiączki,
  • skąpe krwawienia,
  • wydłużenie okresu między kolejnymi miesiączkami:
    o    zbyt długie, ale regularne krwawienia,
    o    zbyt długie, nieregularne krwawienia,
  • krótkie cykle – skrócenie okresu między kolejnymi miesiączkami,
  • zbyt obfite krwawienia,
  • krwawienia, plamienia między miesiączkami,
  • bolesne krwawienia,
  • pojawienie się skrzepów krwi w wydzielinie miesiączkowej.

Często zmiany w miesiączkowaniu mogą wystąpić także u kobiety zdrowej, miesiączkującej regularnie.  Powodów tego stanu może być bardzo wiele, wśród nich np. zmiana klimatu, nadmierny stres, intensywny spadek wagi, sport wyczynowy itp. Warto jednak pamiętać, że już z pozoru niewielkie zmiany w regularnym dotychczas miesiączkowaniu mogą sygnalizować zaburzenia w funkcjonowaniu jajników. Nie należy tej sprawy bagatelizować.

Brak miesiączki

Jednym z podstawowych powodów zatrzymania miesiączki, który jednak nie powinien budzić nadmiernego niepokoju, jest przekwitanie. To zupełnie naturalne, że w pewnym okresie życia organizm przechodzi pewne konieczne zmiany i przystosowuje się do kolejnego jego etapu.  Około 40 roku życia, z uwagi na zmniejszającą się ilość estrogenu, poziom FSH w organizmie kobiety wzrasta, co ma wpływ na szybkie dojrzewanie pęcherzyków jajowych. W związku ze starzeniem się, pęcherzyki tracą zdolność osiągnięcia gotowości do owulacji, czego efektem jest krótszy cykl miesięczny, czasami  plamienia w środku cyklu. Przebieg tych nieregularności i objawy nie są takie same u wszystkich kobiet. Zmianom w cyklu miesięcznym towarzyszą także inne, niekiedy uciążliwe objawy, jak np. uderzenia gorąca, bóle stawów, ogólne zmęczenie, osłabienie, kłopoty ze snem. Przekwitanie to jeden z fizjologicznych powodów zatrzymania krwawienia miesiączkowego (inne to np. okres ciąży, okres laktacji, czas dojrzewania). Istnieje także inny rodzaj zaburzenia, którego efektem jest brak miesiączki. Tzw. amenorrhea to brak krwawienia miesiączkowego (co najmniej 4 miesiące) bądź zwiększenie odstępów między kolejnymi okresami do powyżej 3 miesięcy, które nie jest wywołane żadną fizjologiczną przyczyną. Zmiana ta może być spowodowana wspomnianymi wcześniej czynnikami, takimi jak np. nadmierny stres, gwałtowna zmiana wagi, sport wyczynowy, duży wysiłek fizyczny, odstawienie tabletek antykoncepcyjnych. Powody zatrzymania miesiączki mogą być jednak poważniejsze. To m.in.: problemy hormonalne (brak owulacji, hiperprolaktynemia, hiperandrogenizacja), zespół policystycznych jajników, cysty czy guzy na jajnikach, przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, choroby tarczycy, schorzenia narządu rodnego, zespół Cushinga, zaburzenia pracy podwzgórza, guzy przysadki i podwzgórza, schorzenia ogólne, choroby przewlekłe, nowotwory. W przypadku zatrzymania miesiączki lekarz zwykle zaleca badania hormonalne: FSH, LH, TSH, prolaktyny, test progesteronowy (próba P) i inne badania.

Skąpe krwawienia

Ten rodzaj zaburzenia w medycynie nosi nazwę Hypomenorrhea. Krwawienia są wprawdzie regularne, ale zwykle krótkie, mało obfite, z dodatkowymi przerwami.

Te nieprawidłowości mogą być sygnałem bardziej poważnych zaburzeń, jak np.

  • syndrom Ashermana,
  • choroba Gravesa-Basedova,
  • zaburzenia nerwicowe,
  • zmiany w endometrium,
  • niewydolność czynnościowa podwzgórza,
  • niewydolność jajników,
  • zespół policystycznych jajników,
  • nadczynność tarczycy
  • zaburzenia hormonalne, prowadzące do niedorozwoju śluzówki,
  • niepłodność.

Leczenie skąpego miesiączkowania polega na podawaniu środków hormonalnych. Warto pamiętać, że mało obfite miesiączki to normalny objaw w przypadku przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych.

Zbyt długie, ale regularne krwawienia

Ten rodzaj zaburzenia nosi nazwę Menorrhagia i oznacza długie (od 7 do 14 dni), ale regularne krwawienie miesiączkowe. Jeżeli ustalono występowanie owulacji, przyczyną zaburzenia może być czynnik wewnątrzmaciczny.

Możliwe powody zaburzenia to:

  • polipy, mięśniaki,
  • zaburzenia hormonalne,
  • stan zapalny pochwy,
  • stan zapalny szyjki macicy lub śluzówki macicy,
  • niedoczynność tarczycy,
  • choroby krwi, zaburzenia składu krwi,
  • choroba wątroby,
  • choroba nerek,
  • endometrioza,
  • rak endometrium,
  • rak błony śluzowej szyjki macicy,
  • guzy wydzielające estrogeny
  • stosowanie leków przeciwzakrzepowych.

Zbyt długie, nieregularne krwawienia

Ten rodzaj zaburzenia określamy jako Oligomenorrhea, co oznacza nieregularne, długie cykle, trwające powyżej 35 dni, czemu może także towarzyszyć brak menstruacji. Podobnie jak w poprzednim przypadku, na początek należy zdiagnozować występowanie/ niewystępowanie owulacji.

Za problemy z owulacją zazwyczaj odpowiadają:

  • chemioterapia, radioterapia,
  • długotrwałe choroby, przewlekłe infekcje,
  • endometrioza,
  • hipogonagyzm hipogonadotropowy,
  • hyperprolaktynemia,
  • hyperandrogenizacja (nadprodukcja androgenów),
  • intensywne ćwiczenia fizyczne,
  • niedoczynność i nadczynność  tarczycy,
  • niewydolność układu podwzgórzowo-przysadkowego,
  • operacje, zabiegi,
  • pierwotna niewydolność jajników,
  • przedwczesne wygaśnięcie funkcji jajników,
  • stres,
  • torbiele jajników,
  • wtórna niewydolność jajników,
  • zaburzenia wagi – niski współczynnik BMI, nagła utrata masy ciała, diety, otyłość,
  • zespól policystycznych jajników.

Długie cykle są spowodowane nie tylko brakiem jajeczkowania, ale także nieregularnością owulacji czy niską jakością jajeczek. Po ustaleniu przyczyny długich krwawień lekarz podejmie decyzję w sprawie wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Krótkie cykle

Polymenorrhea oznacza regularne, ale stosunkowo krótkie cykle miesiączkowe (trwające krócej niż 21 dni). Krwawienia charakteryzują się zmienną intensywnością. Nie można bagatelizować tego zaburzenia, bowiem zmniejsza ono szansę na zajście w ciążę (może mu towarzyszyć brak owulacji, nierównowaga hormonalna, trudności z implantacją, zła jakość jajeczek, niedomoga ciałka żółtego). Jeżeli kobieta planuje mieć dziecko, konieczne będzie podjęcie leczenia.

Zbyt obfite krwawienia

Trudno jednoznacznie stwierdzić, jaka ilość traconej podczas miesiączki krwi może zostać uznana za nadmierną, ponieważ u każdej kobiety ilość ta różni się i zależy od konkretnego dnia cyklu. Ogólnie jednak zakłada się, że zbyt obfite miesiączki to takie, których czas trwania to około 10 dni, krew zawiera duże ilości mocno czerwonej krwi i skrzepów.

Możliwe przyczyny obfitego krwawienia to np.:

  • torbiele, polipy, mięśniaki macicy,
  • nadżerka szyjki macicy,
  • rozwijający się nowotwór (endometrium, błony śluzowej szyjki macicy, trzonu macicy),
  • zakażenia,
  • stosowanie wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej,
  • ednometrioza,
  • zaburzenia składu krwi,
  • policystyczne jajniki,
  • guzy wydzielające estrogeny,
  • choroby tarczycy,
  • cukrzyca,
  • okres klimakterium lub przeciwnie – dojrzewanie.

Jeżeli okaże się, że za problemy za krwawieniem odpowiedzialne są np. zmiany w macicy, lekarz podejmuje decyzję, jakie leczenie zastosować. Jeśli jednak trudno znaleźć przyczynę zaburzeń, winny może się okazać po prostu styl życia. Pomóc może także wzbogacenie codziennej diety o wapń.

Istnieje kilka sposobów właściwego leczenia obfitych miesiączek, wśród nich:

  • leczenie hormonalne,
  • wkładka wewnątrzmaciczna,
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne,
  • tzw. kwas traneksamowy – lek hamujący krwotok,
  • ablacja endometrium lub wycięcie macicy,
  • pigułka antykoncepcyjna przeciw obfitym miesiączkom.

Krwawienia między miesiączkami

Niezbyt obfite krwawienie lub krwawienie przypominające normalne miesiączkowanie – niezależnie od wielkości plamienia pomiędzy kolejnymi miesiączkami (tzw. Metrorrhagia) wymaga zasięgnięcia opinii lekarza.

Możliwe przyczyny tego rodzaju zaburzeń:

  • ciąża, także ciąża ekotopowa,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • choroba von Willebrandta,
  • endometrioza,
  • gruczolaki przysadki,
  • guzy na jajniku,
  • infekcje endometrium, pochwy czy szyjki macicy,
  • małopłytkowość,
  • marskość wątroby,
  • mięśniaki,
  • niedoczynność i nadczynność tarczycy,
  • niewłaściwy stosunek estrogenów do progesteronu,
  • nieprawidłowości w funkcjonowaniu jajników,
  • PCOS,
  • poronienie,
  • polipy,
  • przerost błony śluzowej macicy,
  • rak jajnika, pochwy, szyjki macicy, endometrium, trzonu macicy,
  • rozpoczęcie lub zakończenie stosowania hormonów,
  • wkładki wewnątrzmaciczne,
  • zaśniad groniasty,
  • zagnieżdżenie zarodka w macicy,
  • zranienie w pochwie czy na szyjce macicy,
  • zaburzenia hormonalne.

Bolesne miesiączkowanie

To także swego rodzaju zaburzenie miesiączkowania, zwane jest fachowo Dismenorrhea.

Bóle zwykle występują przed oraz na początku miesiączki. Kobieta ponadto czuje się osłabiona, może mieć nudności,  odczuwać skurcze  w podbrzuszu, bóle głowy, bóle krzyża, a także bolesne napięcie piersi. Mimo, że często są po prostu uciążliwością związaną z okresem, w niektórych przypadkach (wyjątkowo silne boleści) przyczynami zaburzeń mogą być np.

  • mięśniaki,
  • stany zapalne przydatków,
  • endometrioza,
  • zrosty pozapalne,
  • tyłozgięcie macicy,
  • zaburzenia pracy jelit,
  • przewlekłe infekcje
  • kamica dróg moczowych.

Dla pewności i bezpieczeństwa warto więc poinformować o boleściach lekarza.

Pojawienie się skrzepów krwi

Hypermenorrhoeą nazywamy zaburzenie miesiączkowania, które charakteryzuje się dużą ilością  mocno czerwonej krwi oraz skrzepami. Może być to sygnałem innych nieprawidłowości zachodzących w organizmie, jak np.

  • polipy,
  • mięśniaki,
  • zakażenia macicy i jajowodów,
  • rak szyjki czy trzonu macicy,
  • endometrioza,
  • problemy hormonalne,
  • niedoczynność tarczycy,
  • zaburzenia homeostazy,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi .

Także i w tym przypadku warto poinformować o objawach lekarza.

Leczenie zaburzeń miesiączkowania

Leczenie zaburzeń miesiączkowania jest oczywiście uzależnione od konkretnej przyczyny wystąpienia nieprawidłowości. Jednak w dużej liczbie przypadków stosuje się terapię hormonalną, zazwyczaj podaje się tzw. niesteroidowe leki przeciwzapalne, a często także doustne środki antykoncepcyjne, które mogą okazać się pomocne w uregulowaniu krwawienia.

Twoja ocena: 12345
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: ABC płodności

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki