Wodniak jajowodu

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
15098779707_09868e2066_z

Jajowód to niedługa rurka (ok 15-20 cm) o niewielkim przekroju, której zadaniem jest doprowadzenie komórki jajowej do jamy macicy. Z tego też względu nawet nieznaczne zmniejszenie jej przepustowości może znacznie utrudnić ową wędrówkę. Nic dziwnego, że kiedy jajowody stają się niedrożne, a co więcej gromadzi się w nich niepotrzebny płyn – szanse na ciążę spadają.

Wodniak jajowodu – przyczyny

O pojawieniu się wodniaka mówimy wtedy, kiedy w patologicznie zmienionych przestrzeniach organizmu gromadzi się płyn. Wodniak jajowodu zazwyczaj jest związany ze stanem zapalnym przydatków. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez pochwę, szyjkę oraz błonę śluzową macicy. Rozwojowi zakażenia sprzyjają sytuacje, w których ujście zewnętrzne kanału szyjki macicy jest rozwarte, zaś aktualne środowisko organizmu ułatwia przenikanie drobnoustrojów (np. obecność krwi, wydzieliny). To m.in takie sytuacje jak miesiączka, niektóre zabiegi ginekologiczne, poród i połóg, poronienie oraz poród przedwczesny, obecność wkładki wewnątrzmacicznej czy też wyłyżeczkowanie jamy macicy. Inna możliwa, choć rzadsza droga zakażenia, polega na przenoszeniu bakterii na przydatki za pośrednictwem krwi z innych ośrodków zapalnych, jak np. migdałki, zatoki, zęby czy poprzez obecność innych chorób zakaźnych. W wyniku tego może dojść do powstania zrostów, które zamykają jajowód (tzw. niedrożność jajowodów).

Niedrożność jajowodów – skutki

Niedrożne jajowody stanowią poważną blokadę dla plemników – utrudniają, a niekiedy wręcz uniemożliwiają ich dotarcie do komórki jajowej. Co więcej, nawet kiedy zacięte plemniki pokonają ową barierę i dojdzie do zapłodnienia – niedrożne jajowody utrudniają przetransportowanie zapłodnionej komórki do jamy macicy. Czym to skutkuje? Zapłodnione jajeczko osiada w ścianie jajowodu i zaczyna się rozwijać. W wyniku tego powstaje tzw. ciąża jajowodowa (typ ciąży pozamacicznej), która niestety nie ma możliwości utrzymania się. Niekiedy w jej wyniku dochodzi także do pęknięcia jajowodu i krwotoku wewnętrznego.  Z tego względu ciąża jajowodowa wymaga usunięcia.

Diagnoza i leczenie

Najczęstszą metodą wykrywania niedrożności jest histerosalpingografia – badanie radiologiczne mające na celu uwidocznienie jamy i jajowodów. Polega na wprowadzeniu do jamy macicy kontrastu, dobrze widocznego na wykonywanym następnie zdjęciu rentgenowskim. O wodniaku jajowodu mówimy wtedy, kiedy  w świetle jajowodu znajduje się tzw. płyn wysiękowy. Jego obecność sprawia, że jajowód się rozciąga – dochodzi do tzw. torbielowatego rozdęcia jajowodu. W tak rozciągniętym jajowodzie zniekształceniu ulega także błona go wyścielająca, zaś w wyniku tego powikłania mogą pojawiać się charakterystyczne wodne upławy (wody z organizmu może wypływać naprawdę dużo, np. podczas stosunku).

Wodniak – i co dalej?

Różne są metody postępowania u pacjentki ze zdiagnozowanym wodniakiem jajowodu. O ile nie pojawiają się żadne niepokojące objawy kliniczne czy inne wskazania do leczenia, wówczas można jedynie obserwować zmianę. Jeśli jednak wspomniane objawy wystąpią (a takim objawem może być np. problem z płodnością), wtedy warto rozważyć ewentualność leczenia operacyjnego. Charakter operacji jest ustalany w każdym przypadku indywidualnie, nie ma jednakowego scenariusza postępowania. Niekiedy wystarczy jedynie plastyka jajowodu (precyzyjne przycinanie zrostów i modelowanie zniekształconego jajowodu tak, aby odzyskał swój pierwotny wygląd), innym razem – konieczne jest jego usunięcie.

Brak szansy na ciążę?

Obecnie szacuje się, że czynnik jajowodowy jest przyczyną zmniejszenia płodności u około 15% kobiet. Wprawdzie nawet jeżeli dochodzi do usunięcia jajowodu, nie przekreśla to zupełnie szansy na ciążę, bowiem kobieta ma jeszcze jeden jajowód, który może skutecznie przetransportować zapłodnioną komórkę jajową. Ponadto, niekiedy sama plastyka wystarcza i usunięcie jajowodu nie jest wówczas potrzebne. Salpingoneostomia to jedna z możliwych technik postępowania operacyjnego z wodniakiem jajowodu. Usuwa się tkankę bliznowatą, która pokrywa koniec jajowodu, a następnie jajowód otwiera się i wywija jego brzegi na zewnątrz tak, aby pozostał otwarty. Zabieg można przeprowadzać techniką laparoskopową, ale także tradycyjnie z otwarciem jamy brzusznej. Istnieją jednak czynniki, które znacznie zmniejszają szanse na zajście w ciążę po salpingoneostomii. To obecność takich cech klinicznych jak:  wielkość wodniaka (powyżej 30 mm), pogrubienie ściany jajowodu, brak widocznych strzępek, lite zrosty okołoprzydatkowe. Czasami zdarza się jednak, że konieczne jest usunięcie obydwu jajowodów. W takim przypadku jedynym rozwiązaniem jest zapłodnienie pozaustrojowe (in vitro). Co warto zauważyć, wielu lekarzy, mimo możliwości przeprowadzenia operacji jajowodów, proponuje swoim pacjentkom z niedrożnością jajowodów właśnie zapłodnienie pozaustrojowe. Okazuje się ono dobrym wyjściem szczególnie w przypadku kobiet po 35. roku życia. Dlaczego tak się dzieje? Badania pokazują bowiem, że możemy mieć do czynienia ze zwiększaniem się ryzyka ciąży pozamacicznej po leczeniu operacyjnym zmienionych chorobowo jajowodów.

Średnia ocena: 12345 5,00/5 (głosów: 2).
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: Problemy z płodnością

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki