Waginoza a niepłodność – leczenie i profilaktyka

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
dreamstimefree_847057

Waginoza bakteryjna (inaczej – bacterial vaginosis, BV) to bardzo częste bakteryjne zakażenie pochwy, spowodowane namnożeniem się dużej ilości bakterii beztlenowych. Najbardziej na zakażenie narażone są kobiety w wieku rozrodczym, aktywne seksualnie.

Przyczyny

Mimo że najczęściej chorującą na waginozę bakteryjną grupą są młode, aktywne seksualnie kobiety, choroba w rzeczywistości nie jest przenoszona drogą płciową. Wydaje się, że głównym czynnikiem, który przyczynia się do jej rozwoju, jest zachwiana równowaga w mikroflorze pochwy. Wśród przyczyn jej zaburzenia wymienia się m.in. brak pochwowych pałeczek kwasu mlekowego, które są odpowiedzialne za odpowiednie pH pochwy, stanowiące naturalne zabezpieczenie przed namnażaniem się chorobotwórczych bakterii. Kiedy taka naturalna ochrona zostaje nadmiernie osłabiona, wówczas inne bakterie bytujące w pochwie gwałtownie się namnażają. Inną przyczyną, zwiększającą możliwość zakażenia, jest stosowanie wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej, błon dopochwowych, gąbek antykoncepcyjnych, a także przebyte wcześniej zabiegi ginekologiczne, irygacja pochwy, zbyt częste używanie tamponów. Zauważono ponadto, że zakażeniu częściej ulegają kobiety palące papierosy. Warto podkreślić, że do infekcji nie dochodzi wskutek korzystania ze wspólnych toalet czy basenów.

Rozpoznanie

Z uwagi na to, że symptomy choroby nie są zwykle nasilone, wiele kobiet lekceważy je zupełnie lub decyduje się „zaleczać” je środkami dostępnymi bez recepty bądź domowymi sposobami. Najczęściej występującymi objawami waginozy są białawe lub szare upławy z pochwy, nieprzyjemny, intensywny zapach, świąd, pieczenie podczas oddawania moczu, podrażnienie. Tymczasem wczesne rozpoznanie choroby jest sprawą kluczową, szczególnie, jeśli dotknie ona kobiet ciężarnych. W celu postawienia właściwej diagnozy lekarz musi zbadać pochwę w kierunku objawów charakterystycznych dla waginozy bakteryjnej, a także przeprowadzić specjalne testy laboratoryjne na obecność bakterii, które doprowadziły do zakażenia. Stosuje się następujące metody: ocenę pH pochwy (badanie papierkiem lakmusowym – w przypadku waginozy odczyn pH jest podwyższony, wynosi więcej niż 4,5), ocenę woni (dość specyficzny i nieprzyjemny zapach, który nasila się  po współżyciu oraz po dodaniu do wydzieliny pochwowej wodorotlenku potasu), potwierdzenie obecności komórek jeżowych w wydzielinie pochwowej (podczas procesu barwienia i oceny mikroskopowej widać, że komórki nabłonka są otoczone bakteriami przypominającymi kolce jeża). W celu zdiagnozowania infekcji stosuje się także tzw. skalę Nugenta – oszacowanie proporcjonalnego udziału poszczególnych rodzajów bakterii w preparacie. Jeżeli wynik badania wynosi poniżej 4 – stwierdza się stan prawidłowy, kiedy zaś jest większy niż 6 – świadczy to o wystąpieniu BV. Zazwyczaj zaleca się kobietom zrobienie kompleksowych badań w celu wykrycia innych chorób przenoszonych drogą płciową.

Skutki

Mimo że komplikacje chorobowe po przebyciu waginozy nie są regułą, szacuje się, że infekcja podnosi ryzyko wystąpienia innych zakażeń. Waginoza może zwiększyć:

  • podatność na infekcję wirusem HIV, ponadto wzrasta ryzyko, że nosicielka wirusa przekaże go partnerowi seksualnemu;
  • ryzyko wystąpienia zapalenia górnego odcinka dróg rodnych (jeżeli kobieta była poddana takim zabiegom, jak np. histerektomia);
  • ryzyko powikłań przebiegu ciąży: niedowaga noworodka, ryzyko przedwczesnego pęknięcia błon płodowych, przedwczesnego porodu czy poronienia;
  • podatność na choroby przenoszone droga płciową, takie jak np. chlamydioza czy rzeżączka.

Waginoza a niepłodność

Zlekceważenie choroby może skutkować poważnymi powikłaniami, takimi jak np. zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie cewki moczowej, niepłodność. Bakterie, które  powodują waginozę, mogą zainfekować macicę i jajowody, a więc miejsce, przez które przenoszone są komórki jajowe z jajników do macicy. Powoduje to zapalenie górnego odcinka dróg rodnych, które z kolei może prowadzić do uszkodzenia jajowodów lub niepłodności. Jednak już samo uszkodzenie jajowodów może w przyszłości skutkować niepłodnością bądź wystąpieniem ciąży pozamacicznej.

Leczenie

Terapia zasadza się na podawaniu chemioterapeutyków (czyli leków drobnoustrojowych, których działanie polega na zwalczaniu rozwoju drobnoustrojów w organizmie), bądź poddaniu się kuracji antybiotykowej (celem zwalczenia bakterii beztlenowych). Wśród antybiotyków najczęściej poleca się metronidazol oraz klindamycynę. Leki mogą mieć formę zarówno tabletek, jak i kremów, jednak w przypadku kobiet ciężarnych odradza się stosowanie miejscowe ze względu na ryzyko porodu przedwczesnego.  Ponadto, w celu przywrócenia prawidłowej flory bakteryjnej, stosuje się zazwyczaj odpowiedni preparat zawierający bakterie. Kuracja trwa około 7 dni, w jej trakcie oraz podczas kolejnego tygodnia zaleca się zachowanie wstrzemięźliwości seksualnej.

Zapobieganie

Poza kluczowymi zasadami, jakie należy stosować (ograniczenie liczby partnerów seksualnych, korzystanie z prezerwatywy podczas stosunku, szczególna dbałość o higienę intymną), istnieje także szereg wskazówek, które pomogą zapobiec pojawieniu się infekcji. Wśród nich znajdziemy:

  • zaniechanie stosowania irygacji pochwy,
  • unikanie noszenia zbyt obcisłej bielizny (także bielizny sztucznej), obcisłych spodni,
  • używanie nie tylko tamponów, ale także podpasek higienicznych podczas miesiączki (wymiennie),
  • właściwa dieta – unikanie spożywania nadmiernych ilości węglowodanów, jedzenie dużej ilości produktów mlecznych oraz – w trakcie antybiotykoterapii – spożywanie probiotyków,
  • sprawdzanie, czy środki, w których pierzemy bieliznę, nie mają właściwości uczulających,
  • właściwa higiena podróży  – korzystanie z nawilżonych chusteczek do higieny intymnej.

W przypadku powracających infekcji pochwy warto zbadać poziom cukru we krwi oraz poziom hormonów. Warto dodać, że badaniu w kierunku waginozy bakteryjnej powinny się poddać wszystkie kobiety ciężarne, które doświadczyły przedwczesnego porodu bądź ich poprzednie dziecko urodziło się z niedowagą.

Średnia ocena: 12345 3,67/5 (głosów: 3).
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: Problemy z płodnością

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki