In vitro – kto może, a kto nie korzystać z refundacji?

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
Tiny Newborn Baby's feet on female Heart Shaped hands closeup

Dzięki rządowemu Programowi Leczenie Niepłodności Metodą Zapłodnienia Pozaustrojowego pary, starające się o dziecko, a borykające się z problemami z płodnością, mogą skorzystać z finansowej pomocy państwa w walce o zostanie rodzicami. Niestety, by zakwalifikować się do udziału w Programie, trzeba spełnić określone kryteria. Sprawdź, jakie!

Program Leczenie Niepłodności Metodą Zapłodnienia Pozaustrojowego wystartował 1 lipca 2013 r. i ma trwać 3 lata – do 30 czerwca 2016 r. Według wstępnych szacunków Program ma objąć około 15 tysięcy par. Jego celem jest zapewnienie równego dostępu do procedury zapłodnienia pozaustrojowego niepłodnym parom, a docelowo – obniżenie odsetka liczby par bezdzietnych i osiągnięcie poprawy trendów demograficznych. Zanim jednak zdecydujemy się na odbycie rozmowy kwalifikującej do Programu sprawdźmy, czy spełniamy wstępne kryteria refundacji.

Kryterium nr 1 – powód starań o refundację in vitro

Metoda zapłodnienia pozaustrojowego drogą in vitro powinna być stosowana w sytuacji, gdy wyczerpano już wszelkie inne możliwości leczenia niepłodności lub jeśli takie metody nie mogą być w danym przypadku zastosowane. Pierwszym z kryteriów, jakie rozważa się przy kwalifikacji par do refundacji jest więc to, dlaczego ubiegają się o udział w Programie.

Istnieją trzy grupy osób, w przypadku których takie starania są uzasadnione, a są to:

  • pary, u których stwierdza się bezwzględną przyczynę niepłodności – brak jakichkolwiek szans na naturalne zapłodnienie, np. w sytuacji, gdy u kobiety diagnozuje się trwałe uszkodzenie jajowodów, brak macicy lub ciężkie wady macicy (np. atrezja czy macica szczątkowa), uniemożliwiające donoszenie ciąży;
  • pary, które posiadają dokumentację medyczną poświadczającą, że od co najmniej 12 miesięcy bezskutecznie starają się o dziecko;
  • pary z tzw. odroczoną płodnością, u których istnieje prawdopodobieństwo utraty płodności jednego z partnerów w wyniku leczenia, np. onkologicznego.

Do udziału w Rządowym Programie nie zostaną zakwalifikowane pary, u których stwierdza się nawracającą utratę ciąż.

Kryterium nr 2 – wiek kobiety

Drugim ważnym kryterium jest wiek kobiety, która chciałaby przystąpić do Programu. W dniu przystąpienia do niego nie może mieć skończonych 40 lat. Warto podkreślić, że chodzi tutaj o moment przystąpienia do Programu – rozpoczęcie leczenia może nastąpić później. Nie istnieją ograniczenia wiekowe dla mężczyzn.

Kryterium nr 3 – nasienie

Program rządowy refunduje wyłącznie procedurę, do której wykorzystuje się nasienie partnera. Osoby, które chciałyby wykorzystać do zabiegu nasienie dawcy, nie mogą się starać o refundację. Tym samym z Programu mogą skorzystać tylko pary – nie single. Warto podkreślić, że Program wyklucza nie tylko te osoby, które chcą doprowadzić do in vitro z uwagi na brak stałego partnera, ale także przypadki, w których u jednego z partnerów nie jest możliwe pobranie komórek rozrodczych (np. u kobiety nie dochodzi do produkcji jajeczek w wyniku stymulacji czy też mężczyzna nie produkuje żywych plemników).

Co nie ma znaczenia?

Przy kwalifikacji do Programu znaczenia nie mają następujące kryteria:

  • status prawny pary – czy para jest małżeństwem czy też nie;
  • miejsce zamieszkania – para, która chce przystąpić do Programu powinna się zgłosić do jednego z ośrodków realizujących Program, ale sama decyduje, z którego ośrodka skorzysta. Co więcej, jeden raz można zdecydować się na zmianę ośrodka realizującego Program;
  • wcześniejsze leczenie metodą in vitro – do Programu może przystąpić para, która ma już dziecko z in vitro bądź wcześniej leczyła się z powodu niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego – o ile spełnia kryteria kwalifikacji medycznej.

Po zakwalifikowaniu się do Programu para zostaje wpisana na listę oczekujących. W ramach Programu ma prawo do trzech prób procedury wspomaganego rozrodu, przy czym rozpoczęcie kolejnego cyklu pobrania i zapłodnienia komórek może mieć miejsce dopiero po wykorzystaniu wszystkich pozyskanych wcześniej zarodków. Jeżeli nie uda się pozyskać komórek jajowych w wyniku dwóch cykli stymulacji jajeczkowania, nie jest możliwe podjęcie trzeciej próby.

Twoja ocena: 12345
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: Niepłodność

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki