Kiedy powinniśmy udać się do lekarza w sprawie płodności?

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
dreamstime_7735972a

Wiele par, starających się o dziecko, nie chce nawet dopuścić do świadomości myśli, że to właśnie ich mógł spotkać problem niepłodności. Mimo ciągłych prób i niezmiernej chęci posiadania własnej pociechy, nie chcą uwierzyć w to, że problemy z zapłodnieniem mogą leżeć dużo głębiej. Zrzucają winę na karb przepracowania i stresu. Tymczasem w przypadku innych par, już kilka nieudanych prób kieruje ich kroki w stronę gabinetu lekarskiego. Kiedy więc powinniśmy udać się do lekarza w sprawie płodności, a kiedy warto poczekać  na decyzję natury?

Niepłodność, czyli…?

Istnieje wiele rodzajów niepłodności. Z niepłodnością pierwotną mamy do czynienia wtedy, kiedy nie może dojść do zapłodnienia między mężczyzną a kobietą, która do tej pory nigdy nie była w ciąży, natomiast niepłodność wtórna to przypadek, kiedy nie może dojść do zapłodnienia pomiędzy mężczyzną a kobietą, która wcześniej była już w ciąży (urodziła bądź poroniła). Niepłodność może być także rozumiana jako niemożność donoszenia ciąży. W takiej sytuacji do poczęcia dochodzi, ale każda kolejna ciąża kończy się poronieniem lub też przedwczesnym porodem. Niepłodność immunologiczna  z kolei może występować pod dwiema postaciami. W każdym jej przypadku cała wina za problemy z zapłodnieniem komórki jajowej leży po stronie systemu odpornościowego. Chodzi jedynie o to, że  bezpośrednią przyczyną kłopotów z zajściem kobiety w ciążę może być tak jej własny, jak i partnera układ immunologiczny. Organizm kobiety lub mężczyzny produkuje przeciwciała, które skutecznie zapobiegają zapłodnieniu. W innym jeszcze przypadku może dojść do niezgodności systemów immunologicznych obojga partnerów, co polega na tym, że ciało kobiety wytwarza przeciwciała zwalczające plemniki bądź składniki nasienia mężczyzny.

Niepłodność czy – brak szczęścia?

O niepłodności możemy mówić dopiero wtedy, kiedy pomimo podejmowanych ciągle przez partnerów prób poczęcia dziecka, do zapłodnienia nie dochodzi. Za okres, po którego upłynięciu bezowocne współżycie można uznać  za  stan alarmujący, przyjmuje się jeden rok (zazwyczaj lekarz diagnozuje niepłodność wtedy, kiedy do poczęcia nie dochodzi po około 2. latach regularnego współżycia partnerów). Inną kwestią, jaka może mieć w tym wypadku istotne znaczenie, jest wiek partnerów. Kiedy o dziecko stara się para ludzi młodych (szacuje się, że do około 30. roku życia), wówczas nawet rok nieskutecznych prób zajścia w ciążę wcale nie przekreśla szans na naturalne zapłodnienie. Jednak w sytuacji, kiedy starający się o dziecko przekroczyli już 30. rok życia –  nawet po 6 miesiącach daremnych prób powinni zgłosić się do lekarza.

Diagnoza – i co dalej?

Niewątpliwie postawienie diagnozy o niepłodności wymaga sporo czasu i przeprowadzenia w tym celu licznych badań. Niekiedy okazuje się, że problemy z zapłodnieniem nie są związane ze zdrowiem partnerów, ale są jedynie efektem braku umiejętności odczytywania stanu własnego organizmu, np. błędnego wyznaczania momentu owulacji. Mogą być także wynikiem nadmiernego stresu.  Lekarz, w celu postawienia diagnozy, potrzebuje jednak wielu dodatkowych danych, takich jak m.in. informacje o częstotliwości współżycia, o przebiegu miesiączkowania, o stanie zdrowia obojga partnerów, przyjmowanych przez nich lekarstwach, a nawet o prowadzonym stylu życia. Ważne będą także informacje na temat rodzinnej historii niepłodności (w celu stwierdzenia, czy istnieje konieczność przeprowadzenia badań diagnostycznych w tym kierunku). Badania fizykalne, które pomogą zdiagnozować niepłodność, to m.in.: USG, badania hormonalne, testy laboratoryjne, hysterosalpingografia (czyli radiografia macicy i jajowodów), laparoskopia (badanie dokładniejsze od hysterosalpingografii), ultrasonografia, badania genetyczne, testy penetracji plemników w śluzie szyjkowym czy badania jakości nasienia. Istnieją także specjalne badania, które mają na celu stwierdzenie wystąpienia niepłodności immunologicznej. To m.in. różnego rodzaju testy immunologiczne, takie jak: CBA, MLR i inne. Metody leczenia niepłodności są oczywiście zależne od tego, gdzie zlokalizowana jest przyczyna. W celu przywrócenia płodności stosuje się np. leczenie farmakologiczne (zarówno w przypadku zaburzeń hormonalnych, jak i niewłaściwych parametrów nasienia), leczenie chorób, które mogą wpływać na ograniczenie płodności, farmakoterapia czy psychoterapia (w przypadku, kiedy nie udaje się ustalić pewnej medycznej przyczyny problemów z zapłodnieniem).

Twoja ocena: 12345
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: Niepłodność

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki