Czy grozi nam epidemia cukrzycy u dzieci?

dodany: autor: Agata Cygan-Kukla Komentarze 0
dziecko

Jak alarmują badania, liczba dzieci, u których wykrywa się cukrzycę, z roku na rok rośnie. Jak objawia się ta choroba i dlaczego atakuje coraz częściej?

Czym się objawia?

Warto mieć świadomość tego, że cukrzyca nie bez powodu dzielona jest na „typy”. To prawda, że obydwa objawiają się podobnie, ale trzeba wiedzieć, że symptomy te świadczą o zupełnie różnych schorzeniach. Możliwe objawy to przede wszystkim:

  • wysokie stężenie cukru we krwi;
  • nasilone pragnienie;
  • częste oddawanie moczu;
  • spadek masy ciała – mimo dużego apetytu;
  • osłabienie, senność;
  • rozdrażnienie, często graniczące z agresją;
  • spadek aktywności psychofizycznej, co u dzieci objawia się brakiem ochoty na zabawę i naukę;
  • sucha, szorstka skóra;
  • zajady w kącikach ust;
  • obrzęk i zaczerwienienie gardła oraz nalot na migdałkach;
  • mdłości i wymioty;
  • bóle brzucha;
  • „acetonowy” zapach z ust.

Pytanie więc, czym różnią się obydwa typy schorzenia. Przede wszystkim źródłem. Cukrzyca typu 1 to choroba autoimmunizacyjna – polega na tym, że komórki układu immunologicznego buntują się przeciwko własnym organom, a mówiąc dokładnie – trzustce. Zaczynają niszczyć komórki beta, w wyniku czego trzustka nie ma możliwości wyprodukowania insuliny (czasami mówi się jeszcze, że to cukrzyca insulinozależna – organizm nie posiada własnej insuliny i trzeba dostarczać ją z innego źródła). W cukrzycy typu 2. problemem nie jest brak insuliny, ale niewłaściwe jej działanie w tkankach (tzw. insulinooporność). Trzustka wytwarza duże ilości insuliny (większe niż u osoby zdrowej), ale nie są one wykorzystywane w odpowiedni sposób, co w efekcie prowadzi do podwyższonego poziomu glukozy we krwi.

Cukrzyca atakuje?

Cukrzyca typu 1. rozpoczyna się zazwyczaj w dzieciństwie bądź w wieku młodzieńczym, choć oczywiście zdarzają się przypadki zachorowań w każdym praktycznie okresie życia. Najwcześniej objawy zaczynają się pojawiać już po kilku miesiącach od urodzenia (choć nie są to na razie częste przypadki). Najczęściej chorobę diagnozuje się w wieku nastoletnim. Cukrzyca typu 2. występuje zaś głównie u osób dorosłych.

No właśnie, tak było do tej pory. W ostatnich latach niepokój wzbudzają coraz częstsze przypadki diagnozowania choroby u dzieci. Najnowsze badanie epidemiologiczne prowadzone w siedmiu województwach wykazało, że w ciągu 5. lat liczba przypadków zachorowań na cukrzycę wzrosła aż 1,5 raza. Wprawdzie u dzieci nadal 95 proc. diagnozowanych przypadków to cukrzyca typu 1., ale już sam fakt, że typ drugi zaczął atakować najmłodszych, niepokoi. Co jest przyczyną? Rosnąca fala otyłości wśród dzieci. Kiedy dziecko przybiera na wadze, jego organizm nie nadąża z produkowaniem wystarczającej ilości insuliny. A warto mieć świadomość tego, że ryzyko wystąpienia cukrzycy u dzieci otyłych jest jeszcze większe niż w przypadku osób dorosłych.

Co powinno nas zaalarmować?

Specjaliści apelują, by uważnie obserwować swoje dziecko i nie lekceważyć żadnych „podejrzanych” objawów. Jednym z najbardziej typowych jest nadmierne pragnienie malca (niewspółmierne do aktywności, pory roku, wieku, ale i wcześniejszych potrzeb), połączone z częstszym oddawaniem moczu (także w porze nocnej) i jednoczesnym spadkiem masy ciała. Problem zazwyczaj ujawnia się po przebytej infekcji, choć czynnikiem uaktywniającym może być też duże nasłonecznienie czy silny stres.

W takiej sytuacji nie należy zwlekać, ale udać się do pediatry, który zleci odpowiednie badania. Jakie? Na początek wystarczy sprawdzenie poziomu cukru we krwi oraz badanie ogólne moczu. Takie badania możemy więc – w razie potrzeby – wykonać u dziecka na własną rękę w Diagnostyce. Warto bowiem wiedzieć, że tego typu objawy (spadek masy ciała i nasilone oddawanie moczu) mogą być też wynikiem zakażenia układu moczowego – trzeba wykluczyć taką ewentualność.

Czy można zapobiec cukrzycy?

Z szacunków Międzynarodowej Federacji Diabetologicznej wynika, że w 2035 roku liczba cukrzyków wzrośnie aż do 592 mln. To ogromna liczba. Czy atakowi cukrzycy można jakoś zapobiec? O ile cukrzycy typu 1. nie jesteśmy w stanie przeciwdziałać, tej drugiej – zdecydowanie tak. Oczywiście istnieje coś takiego, jak predyspozycje genetyczne, ale uwierzmy, że same sobie „nie poradzą”. Rodzice powinni zrobić wszystko, by nie dopuścić do otyłości swojego dziecka. Konieczne jest przede wszystkim ograniczenie pustych kalorii (a najlepiej nie przyzwyczajanie do nich dziecka od najmłodszych lat) oraz zadbanie o odpowiednią ilość ruchu malca. Zdrowa, odpowiednio zbilansowana dieta oraz dopasowany do wieku wysiłek fizyczny to dwa warunki, które w dużym stopniu pozwalają zapobiec atakowi cukrzycy.

Twoja ocena: 12345
Loading...Loading...

Pozostałe artykuły w kategorii: ABC płodności

zobacz wszystkie artykuły w tej kategorii

Nikt jeszcze nie skomentował artykułu. Bądź pierwszy!

Serwis Staraniowy.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w naszym serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Pomóż nam rozwinąć portal Wyraź opinię, zasugeruj poprawki